ตอนที่ 2 : จุดกำเนิดม่อต้าหลง
มังกรชายหนุ่มที่เกิดและโตในปี 2020 ด้วยสมองอันชาญฉลาดของเขาทำให้เขาเป็นสุดยอดนักวางแผนระดับแนวหน้าของโลกจน รัฐบาลหลายๆประเทศขอความช่วยเหลือจากเขาในการวางแผนการรับมือผู้ก่อการร้าย ต่างๆรวมถึงการวางระบบทาง IT
แต่เพราะความที่มังกรเป็นหนุ่มอารมณ์ดีและมีใบหน้าเป็นดั่งคมดาบ(คมมาก)จึง มีสาวๆเข้ามาพัวพันกันมากจนเกินไปจนได้ฉายาว่า คาสโนว่าราตรี เพราะชอบออกไปมองดูสาวๆยามค่ำคืนและหักอกพวกเธอก่อนจากไป
" อาจารย์ฮะ ลาก่อนหวังว่าจะได้พบกันใหม่ " ชายอายุสามสิบห้าปีหัวล้านไปครึ่งหัวพูดขึ้นพร้อมทำสีหน้าซึ้งใจสุดๆที่ได้ รวมงานกับคนที่คุยด้วย
" โหยลุงไมเคิล เลิกเรียกผมอาจารย์ได้แล้วครับ ผมนะยี่สิบห้าเองนะครับ " มังกรพูดขึ้นพร้อมกับทำหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสให้
" แล้วมีคนปรกติที่ไหนเค้าเรียนจบเอกกันตั้งแต่อายุสิบแปดบ้างละครับอาจารย์ " ไมเคิลพูดขึ้นพร้อมกับน้ำตาปริ่มๆ เพราะถ้าไม่ได้มังกรเข้าช่วยงานชิ้นนี้ก็คงไม่เสร็จแน่นอน
" มีอะไรให้ช่วยเหลือเรียกผมได้นะครับลุง ผมยินดีรับใช้เสมอ แต่ค่าตัวผมแพงหน่อยเท่านั้นเอง " มังกรพูดล้อเล่นกับไม่เคิลอีกครั้งก่อนจะเดินไปจับมือและเดินออกไปจากประตู
แน่ละที่มังกรพูดเป็นความจริง ค่าตัวของเขานั้นมีค่าถึงชั่วโมงละสองหมื่นสี่พันยูโร ด้วยความที่มีคนต้องการเขามากไม่ว่าจะเป็นการวางระบบหรือความคิดที่ทันกับ ผู้ก่อการร้าย การเจรจา มังกรสามารถทำได้สำเร็จถึง 98%
ครั้งนี้มังกรเองก็มาช่วยลุงไมเคิลซึ่งเป็น FBI ของสหรัฐเพื่อทำการประเมินสถานการณ์การจับตัวประกันของกลุ่มหัวรุนแรงกลุ่ม หนึ่ง และก็ประสบผลสำเร็จไปได้ด้วยดีเมื่อมังกรรับเงินค่าจ้างแล้วก็เดินออกไปจาก สถานที่ทำงานลับนี้ทันที
การใช้ชีวิตของมังกรนั้นช่างเรียบง่าย กินเที่ยวมองสาวพักผ่อนและทำงานต่อไป แม้ตัวเองจะหน้าตาดีแต่ไม่เคยจีบสาวก่อน แต่เพราะความมีเสน่ห์ของตนเองสาวๆจึงอยากจะพลีกายถวายชีวิตให้แต่ก็ถูก ปฏิเสธเสียทุกทีจนตอนนี้อายุของมังกรก็ยี่สิบห้าแต่ยังเวอร์จิ้นอยู่
วันนี้ก็เช่นทุกวันมังกรเดินไปนั่งที่ร้านประจำที่ทุกครั้งที่มาประเทศนี้ จะไปนั่งกินและมองสาวๆอยู่นอกบาร์ แต่วันนี้มีอะไรแปลกๆเปลี่ยนไปจากทุกวัน สาวชาวจีนคนหนึ่งเดินเข้ามาทักแต่เหมือนกับถามทาง เมื่อมังกรบอกทางแล้วหญิงจีนก็มอบหยกให้ชิ้นหนึ่งเป็นการตอบแทนซึ่งตัวมังกร เองก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก ก็แหมแต่ละวันสาวๆก็หาโน๊นหานี่มาให้กันทุกวันจะให้มานั่งสนทุกชิ้นก็ใช่ เรื่อง จึงหย่อนใส่กระเป๋าเสื้อโค๊ทตัวเก่งแล้วก็นั่งดื่มไปอีกสองสามแก้วพอจ่าย เงินเสร็จก็จะเดินกลับที่พัก
เอี๊ยดดดดด ตูมมม !!!! " ช่วยด้วย คนโดนรถชน " เสียงผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งออกมาจากร้านพร้อมตะโกนขึ้นมาทันที มีแต่คนกดโทรศัพแต่ไม่มีใครเลยสักคนที่เห็นร่างของมังกร รู้แต่เพียงว่ามีอุบัติเหตุ รถที่บุบนั้นบอกได้เลยว่าชนอะไรเข้าสักอย่าง และผู้หญิงคนที่ตะโกนก็เห็นมังกรเดินข้ามถนนแน่ๆ แต่ตอนนี้ไม่มีเขาอยู่ที่นี่เลย
-------------------------------------------------------------------
ผนังถ้ำที่เปียกชื้นมีกลิ่นอับเล็กน้อยมีสัตว์เลื้อยคลานอยู่เต็มพื้น แต่ไม่มีสักตัวที่เข้ามาโจมตีมังกร มังกรลืมตาตื่นขึ้นมาก็ตกใจเพราะไม่ว่างูหรือตะขาบก็เลื้อยกันยั๊วเยี๊ยะไป หมดแต่รัศมีรอบเขากลับไม่มีตัวอะไรเข้าใกล้เลยสักนิด
" ตื่นละเหรอไอ้หนุ่ม " เสียงของคนผู้หนึ่งพูดขึ้นมาพร้อมเสียงหัวเราะเล็กๆ
มังกรมองขึ้นไปจากบ่อที่เต็มไปด้วยอสรพิษ เห็นชายชราคนหนึ่งที่มีผมสีกลางหงอกกลางดำตัวผอมแห้งดูเหมือนจะไร้เรี่ยวแรง ฟันเหลืองผมฟูเหมือนไม่ได้ดาบน้ำสระผมมานาน
" ผมอยู่ใหนฮะ " มังกรรู้แน่ๆว่าคนนั้นพูดภาษาจีนจึงถามกลับไปเป็นภาษาจีนบ้าง
" ถ้ำข้าเอง ว่าแต่เอ็งเป็นใครไปโดนพิษนี้มาได้ไง " ชายชราถามขึ้นอย่างสงสัยเพราะทีแรกก็กะว่าจะโยนมังกรลงไปให้พวกงูเอยตะขาบ เอยที่ตัวเองเลี้ยงไว้กินเป็นอาหารแต่สัตว์พวกนี้กลับไม่กล้าเข้าใกล้เลยสัก นิด
" มังกร ไม่สิข้าชื่อ ต้าหลง ว่าแต่ท่านเป็นใครผู้มีพระคุณ " ต้าหลงถามกลับอย่างเร็วเพราะอยากรู้ว่าเขาคือใครกันแน่ช่วยตนด้วยจุดประสงค์ อะไรหรือหวังจะทำร้ายเขากันแน่
" ตอบข้ามาก่อนสิว่าโดนพิษนั่นมาได้อย่างไร " ชายชราถามอีกครั้งเพราะอยากรู้ว่าโดนพิษบุปผาสวรรค์มาได้อย่างไร พิษนี้อย่าว่าแต่คนกินเลยสัมผัสไปเพียงนิดเดียวก็ตายแล้ว แต่บุรุษหนุ่มตรงหน้ากลับไม่ตายแถมยังคลายพิษออกมาอีก(ฟีโรโมน)หากใครสูดดม เข้าไปจะหลงจนโงหัวไม่ขึ้น
" พิษอะไรเหรอท่านผู้เฒ่า " ต้าหลงถามกลับทันทีเพราะว่าอยากรู้ว่าตนเองจะตายวันตายพรุ่งยังไงและมีวิธีถอนพิษหรือไม่
" ก็บุปผาสวรรค์รัญจวนนั่นไง เอ็งไปโดนมาจากไหนละไอ้หนุ่ม " ท่านผู้เฒ่าก็ยังถามย้ำคำเดิม จนทำให้ต้าหลงถึงกับพูดไม่ออกเพราะไม่รู้ว่าไปโดนมาจากใหนเพราะรู้ตัวก็มา อยู่นี่แล้ว
" มันเป็นพิษยังไงหรือท่านผู้เฒ่าแล้วมีวิธีรักษาหรือไม่ " ต้าหลงถามกลับทันทีด้วยความไม่รู้
" ยาพิษชนิดนี้นั้นเหมือนดาบสองคม มักใช้กับสตรีที่มักมากในกามาแต่เจ้ากลับโดนซะได้ เพราะสตรีที่โดนเข้าไปหากไม่มีสัมพันสวาทรับรองได้ว่าม่องภายในหกเดือนโดย ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองถูกพิษ ยาพิษชนิดนี้ไม่เกลียดกันจริงๆหรือรักกันจริงๆรับรองว่าไม่มีทางเอามาใช้ แน่ๆ เพราะมันต้องผ่านการเคี่ยวและบ่มนานถึงเจ็ดชั่วคนถึงนำมาใช้ได้ " ชายชรากล่าวออกมาอย่างคิดมาก
" ทางแก้พิษละมีหรือไม่ท่านผู้เฒ่า " ต้าหลงถามอย่างลนลานเพราะคิดว่ามันคือพิษต้องตายแน่ๆหากไม่รีบถอนพิษ
" ก่อนอื่นข้าขอยืนยันเรื่องหนึ่งก่อน เจ้าดูทวนของเจ้าสิว่ามันมีอะไรผิดปรกติหรือไม่ " ชายชราพูดขึ้นมาพร้อมทำสีหน้าสงสัยและรอการพิสูจน์
" ข้าไม่มีอาวุธมาหรอกท่านผู้เฒ่า " ต้าหลงพูดไปพร้อมมองหารอบๆตัวเพราะใครมันจะมีดาบมีทวนมาละ
" ที่แท้เจ้าก็เป็นสตรี แต่น่าสงสารที่เจ้าไม่มีหน้าอกหน้าใจเลย ช่างเป็นคนอาภัพแท้ๆ " ชายชราพูดขึ้นพร้อมทำสีหน้าสงสารสุดฤทธิ์พร้อมกับส่ายหน้าไปมา
" โหยพูดงี้เสียเลย ข้าเป็นบุรุษท่านผู้เฒ่าไม่ใช่อิสตรี " ต้าหลงพูดออกมาด้วยความเสียหน้า
" งั้นเจ้าก็เป็นขันทีน่าสงสารไปใหญ่น่าตาก็ดีไม่น่าโดนตอนเลย " ท่านผู้เฒ่าพูดออกมาพร้อมทำสีหน้าสงสารจับใจ
" มันยังอยู่ครบเลยไม่ได้โดนตอนไปใหน แง่มๆๆ ด่าคนแก่ซะดีมะเนี่ย " ต้าหลงพูดออกมาเสียงดังลั่น และมาบ่นงุบงิบตอนท้าย
" งั้นก็แก้กางเองออกดูสิโว๊ย ว่ามันยังอยู่ป่าว " ผู้เฒ่าเริ่มลำคานไม่พูดอ้อมค้อมแล้วไม่คิดว่าไอ้หนุ่มในหลุมงูของเขานั้นจะ ซื่อบื้อจริงๆทวนก็ไม่รู้จัก
" OMG พระเจ้าช่วยลูกด้วยมันคงโดนพิษจนบวมขนาดนี้ " ต้าหลงร้องลั่นแม้จะไม่มีความเจ็บปวดแต่มันผิดปรกติแน่ๆสำหรับเขา
" พระเจ้าอะไรของแกหรือร้องให้เทพเจ้าช่วยแล้ว มันไม่ได้บวมแต่มันเป็นผลข้างเคียงของการถูกพิษ " ชายชราพูดออกมาพร้อมทำสีหน้างุนงงจริงๆคนตรงหน้านี้มาจากใหนกันไม่มีความรู้ เรื่องพิษเลยจะอยู่ยังไงละเนี่ย
" สรุปข้าจะตายในหกเดือนใช่หรือไม่ท่านผู้เฒ่า " ต้าหลงถามแล้วก้มหน้าลงต่ำหากไม่มียาแก้ก็คงตายแน่ๆอยู่แล้ว
" ทำไมเจ้าจะตายเร็วนักละพ่อหนุ่ม " ท่านผู้เฒ่าเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย
" ก็มันไม่มียาแก้พิษ โดนพิษไม่ตายจะให้ข้าเป็นจ้าวยุทธจักรหรือไง " ต้าหลงโวยลั่นแหมโดนพิษไปจะให้ตัวเองมานั่งหล่อใจเย็นอยู่ในบ่องูหรือไงกัน
" ก็ไปเป็นดิใครจะว่าเจ้า ถ้ามีปัญญานะ " ผู้เฒ่าตอบออกมาพร้อมโยนเชือกให้ต้าหลงปีนขึ้นมาจากบ่องูอย่างรวดเร็ว
เมื่อต้าหลงปีนขึ้นมาจากบ่องูก็มานั่งหอบหายใจถี่ๆอยู่บนขอบบ่อ เพราะว่าเหนื่อยเมื่อก่อนนี้กำลังกายไม่ค่อยออกนอกจากทำงานแล้วก็ได้แต่กิน เที่ยวเล่นไปวันๆ
" ท่านผู้เฒ่าสรุปว่าข้าทำยังไงถึงจะไม่ตาย " ต้าหลงถามออกมาอย่างรวดเร็วเมื่อหายเหนื่อยและเริ่มแปลกใจที่ตัวเองหาย เหนื่อยเร็วกว่าปรกติ
" ก็มีเมียไง มีเยอะๆหน่อยละเพราะเมียเจ้าจะโดนสูบพลังปราณจากตัว ข้าแนะนำนะ หาเมียที่เป็นชาวยุทธนะ " ท่านผู้เฒ่าพูดออกมาหน้าตาเฉยเหมือนไม่มีอะไรในมือก็ยังคนยาในหม้อเคี่ยวยา อยู่
" เกี่ยวไรกะมีเมียละท่านผู้เฒ่า " ต้าหลงถามอย่างสงสัยมากขึ้นเพราะตัวเองจะตายเกี่ยวไรกะมีเมีย
" ก็อย่างนี้ ไอ้พิษยี่ห้อนี่ หากไม่หลับนอนกับสตรีมันจะทำให้เจ้าตายภายในหกเดือน แล้วคนที่หลับนอนกับเจ้านะก็จะถูกเจ้าสูบพลังวัตรไปด้วย ปราณในตัวนางก็จะหดหายไประหว่างเจ้าสมสู่กับนางแต่ก็ไม่ใช่จะมีข้อเสียแต่ กับสตรีที่เจ้าอยู่ด้วยหรอกนะ เหงื่อของเจ้าก็เป็นยาชั้นดีเช่นกันหากได้สูดดมเข้าไปก็จะฟื้นฟูเป็นอย่างดี " ชายชราพูดโดยไม่มองหน้าสักนิเพราะกำลังตั้งใจเคี่ยวยากอยู่
" พูดง่ายๆเหงื่อข้าทำสาวหลง " ต้าหลงพูดออกมาแบบใช้ความคิดของโลกอนาคต เหมือนผู้ชายชาวอิตาลีที่กลิ่นตัวแรงๆสาวๆอิตาลี่จะชอบมาก
" ก็น่าจะประมาณนั้นแหละในตำราก็บอกแค่นี้ ข้าไม่เคยเห็นของจริงหรอกรู้แต่ว่าเป็นสุดยอดแห่งพิษ ไม่รักกันจริงนี่คงไม่ให้ใช้ง่ายๆหรอกสำหรับบุรุษละนะ " ชายชราตอบออกมาอย่างไม่ได้คิดอะไรมากเพราะยาในหม้อใกล้จะได้ที่แล้ว
" ขอบคุณท่านผู้เฒ่าที่ชี้แนะ ว่าแต่ท่านชื่ออะไรหรือขอรับ " ต้าหลงถามชื่อผู้มีพระคุณ
" อเวจีหยก ล๊กชงเอี้ยง " ชายชราบอกชื่อไปแบบไม่ได้ใส่ใจนัก เพราะไม่คิดว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะให้ความสำคัญกับชื่อตนมากนัก
" ขอบพระคุณที่บอกกล่าวขอรับ แต่ท่านทำอะไรอยู่เหรอข้าเห็นนานแล้ว " ต้าหลงถามทันทีเมื่อเห็นชงเอี้ยงเทยาใส่ชามแล้วยื่นให้ต้าหลง
" อะไรหรือขอรับ ท่านผู้เฒ่า " ต้าหลงถามอย่างใจเย็น ไม่อาหารก็คงเป็นยาบำรุงแน่ๆจึงรับมากระดกทันทีโดยไม่รอฟังคำตอบ
" สุดยอดพิษที่ข้าคิดค้นมาเองกับมือ พิษอเวจี ฮ่าๆๆๆ " ชายชราพูดขึ้นพร้อมกับหัวเราะเสียงดังลั่นถ้ำ แต่ต้าหลงไม่เห็นจะขำด้วย
" ของเก่าก็จะตายแล้วท่านผู้เฒ่า เอาของใหม่เข้ามาอีก " ต้าหลงพูดแค่นั้นร่างกายก็เริ่มร้อนดั่งโดนเผาและเริ่มเย็นดังอยู่บนน้ำแข็ง สลับกันไปมา
ปุๆๆๆๆๆ เสียงระเบิดบนร่างกายต้าหลงนับจำนวนครั้งไม่ได้ ชีพจรที่เต็นแรงขึ้นและช้าลงอย่างรวดเร็ว ร่างกายรับไม่ทันจนสลบไป
------------------------------------------------------------------------------------
(จบตอนจ้า)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น